گذشت بیش از ۱۰ روز قطعی اینترنت | کسبوکارهای اینترنتی: ما را از ورشکستگی نجات دهید
با وجود گذشت بیش از ۱۰ روز از قطعی اینترنت بین المللی و فعال شدن تدریجی پلتفرمهای داخلی اعم از «بله»، «ایتا»، «روبیکا» و «سروش» در کنار برخی ارتباطات داخلی، گوگل نیز در دو روز اخیر فعال شده و قرار است به تدریج فعالیت بقیه موارد نیز از سر گرفته شود.
با این حال، تداوم قطع اینترنت بین المللی در روزهای اخیر سبب شد تا بسیاری از کاربران فضای مجازی و فعالان حوزه دیجیتال با ابراز نگرانی شدید، خواستار برنامهریزی برای رفع این محدودیتها شوند. آنها تصریح کردند که قطعی اینترنت، زنجیره تأمین و ارتباطات تجاری در داخل و خارج از کشور را به مرز توقف کشانده و تداوم شرایط کنونی، آسیبهای جبرانناپذیری به آنها وارد خواهد کرد؛ آن هم کسبوکارهایی که وابستگی حیاتی به زیرساختهای ارتباطی دارند.
آنها گفته اند قطع اینترنت نه تنها شرکتهای کوچک و بزرگ، بلکه استارتاپ و کسبوکارهای کوچک را در آستانه خطر ورشکستگی قرار داده است؛ ورشکستگی که به قطع معیشت بسیاری از خانوارهایی منجر میشود که شیوه درآمدی آنها فقط از این طریق است.
برخلاف قطعیهای جزئی گذشته، توقف کامل اینترنت، سیستمهای فروش آنلاین، انتقال دادههای مالی و ارتباطات با شرکای داخلی را نیز متوقف کرده بود که در صورت تداوم این شرایط، حفظ نیروی انسانی و ایفای تعهدات قراردادهای خارجی در عمل غیرممکن خواهد شد. این توقف، یک بحران نقدینگی برای شرکتهای وابسته به فناوری ایجاد کرده است.
تعدادی از استادان و دانشجویان نیز با ابراز ناراحتی از قطع اینترنت، از عدم دسترسی به پایگاههای داده علمی، نرمافزارهای تخصصی و پلتفرمهای آموزشی انتقاد کردهاند؛ زیرا فرآیند آموزش و دسترسی به منابع اطلاعاتی متوقف شده است.
در شبکههای داخلی و میان مردم نیز انتقادها نسبت به عدم اطلاعرسانی دقیق درباره مدتزمان احتمالی رفع این قطعی، به بالاترین حد رسید. از پیامها این مساله برآمده است که مردم خواهان ارائه یک نقشه راه مشخص برای تضمین پایداری خدمات ارتباطی در آینده هستند.
در شرایط قطعی اینترنت، کارشناسان اقتصادی بارها هشدار دادند که قطع اینترنت حتی در یک روز، ضررهای اقتصادی بسیاری بر کسب و کارها ایجاد میکند و تداوم این وضعیت به تدریج منجر به خروج سرمایه و کاهش انگیزه برای سرمایهگذاری در زیرساختهای فناوری کشور خواهد بود؛ همچنین تدام این وضعیت، اعتبار ملی در عرصه بینالمللی تجارت دیجیتال را بهشدت خدشهدار کرده که جبران آن نیازمند زمان و هزینههای قابل توجهی خواهد بود.
آنهایی که در کسبوکارهای آنلاین فعالیت دارند شاید بیش از دیگران آسیب دیدهاند؛ برای آنها قطع اینترنت حکم فاجعه است نه فقط کندی یا اختلال؛ یعنی توقف کامل درآمد، ناتوانایی در پاسخگویی به مشتریان و از دست دادن قراردادها. این اقدام مستقیم به معیشت میلیونها نفر ضربه میزند و چرخ اقتصادی را متوقف میکند.
شهروندان از مسئولان درخواست دارند ضمن حفظ ملاحظات سیاسی یا امنیتی، سازوکارهای بهتری تدبیر کرده تا کسبوکارهای اینترنتی و در واقع، معیشت آنها دچار آسیب نشود. همگان میدانند در دنیای امروز، اینترنت یک کالای لوکس نبوده و زیرساختی حیاتی است که پایداری و دسترسی آن باید به عنوان یک اولویت ملی در نظر گرفته شود. قطعی اینترنت بهطور مستقیم اقتصاد دیجیتال نوپا و مشاغل کوچک و متوسطی را که بر بستر آنلاین شکل گرفتهاند، فلج میکند؛ این یعنی از دست رفتن درآمد و تضعیف بنیانهای کارآفرینی. در حوزه اجتماعی، قطع ارتباطات، افراد را از منابع خبری معتبر، خدمات حیاتی سلامت (به ویژه در مواقع اضطراری) و شبکههای حمایتی خانوادگی جدا میسازد و حس انزوا و بلاتکلیفی را تقویت میکند.
مردم میخواهند دولت و نهادهای مسئول، اینترنت را نه به عنوان ابزاری قابل قطع و تعلیق، بلکه به عنوان یک ابزار زیرساختی اساسی و غیرقابل قطع، مشابه آب و برق، در نظر بگیرند... زیرا هر ساعت توقف کامل اینترنت در یک اقتصاد مدرن یعنی تحمل زیان هنگفت بر دوش خانوادهها. بزرگترین اثر روانی قطعی گسترده، از دست دادن حس اطمینانپذیری زیرساختهاست. چه این قطعی ناشی از نقص فنی، حمله سایبری یا تصمیم سیاسی باشد؛ درک عمومی این است که اتصال دیگر یک امر تضمینشده نیست. قطعی اینترنت، شکافهای دیجیتالی موجود را عمیقتر کرد... بخش عظیمی از اقتصاد اعم از آموزش، تجارت، خدمات دولتی دچار سکون یا عقبگرد شد.
